هایکوهای بدون شاعر


چسب زخم برای عروسک: مجموعه‌ای از هایکوهای آمریکایی
ترجمه احمد پوری، تهران، نشر چشمه، 1393

هایکو، شعری است که جامعه ادبی ایران با آن آشنایی کافی دارد. در سال‌های اخیر به برکت ترجمه‌های متعدد، این شناخت بسیار گسترده‌تر و ژرف‌تر هم شده است. بعد از خود ژاپنی‌ها، شاید شاعران آمریکایی را بتوان بیشترین علاقه‌مندان هایکو دانست. هایکو در آمریکا صاحب انجمنی است و کتاب حاضر، گزیده هایکوهایی است که کور وان دن هوول (Cor Van Den Heuvel) رییس انجمن هایکوی آمریکا فراهم کرده و در سال 1999 میلادی در نیویورک به چاپ رسیده است. اصل کتاب در بردارنده 700 هایکو است و مترجم، 180 هایکو را برای ترجمه برگزیده است. انجمن هایکوی آمریکا اولین آنتولوژی هایکو را در سال 1974 منتشر کرده است.
احمد پوری مترجم نام‌آشنایی است و به همت او در سه دهه اخیر ترجمه‌های خوشخوانی از اشعار شاعران ملل مختلف جهان در دسترس جامعه کتاب‌خوان ایرانی قرار گرفته است: پابلو نرودا، ناظم حکمت، یانیس ریتسوس، آنا آخماتوا، فدریکو گارسیا لورکا، نزار قبانی، اورهان ولی و دیگران. کتاب «چسب زخم برای عروسک» هم مانند اغلب کارهای او ترجمه‌ای روان و خواندنی دارد. تنها نکته عجیب و غریب این کتاب، حذف نام شاعران است که با هیچ منطقی سازگار نیست. آقای پوری در مقدمه آورده‌اند: «توضیح در مورد سرایندگان این هایکوها که گاه فقط یکی از هایکوها متعلق به آنان است، بر حجم کتاب می‌افزود. علاقه‌مندان با جستجوی مشخصات کتاب یاد شده در اینترنت، می‌توانند با سرایندگان این هایکوها بیشتر آشنا شوند» (ص 8). این عجیب‌ترین استدلالی است که تا کنون در مورد عدم ذکر نام شاعر یک شعر شنیده‌ام. پدیدآورنده‌ای که تمام وجود یک کتاب مرهون حضور اوست حذف می‌شود و نام مترجم، به درشتی بر جلد کتاب خودنمایی می‌کند. این اتفاق فکر می‌کنم فقط در کشور ما اتفاق بیفتد، آن هم به برکت عدم وجود قوانین حمایت از پدیدآورنده و مالکیت معنوی آثار (کپی رایت). می‌خواستم نمونه‌ای از ترجمه هایکوهای‌ آمریکایی را اینجا درج کنم که به احترام شاعرانی که نام‌شان حذف شده، از این کار خودداری می‌کنم. پیشنهاد من این است که این کتاب را نخرید. چون با وضعیت فعلی هیچ ارزش ارجاع و استناد ندارد.

 

/ 11 نظر / 71 بازدید
نمایش نظرات قبلی
mahdi

جای تاسف دارد

zaman

موافقم ، درست مثل کودکی نام پدر ندارد...

م.کردی

با سلام .به تازگی وبلاگی توسط اینجانب ساخته شده جهت جمع اوری و نشر اشعار گویشی دشتی. چنانچه سروده گویشی داشته باشید باعث افتخار است که بتوانم ان را با ذکر نام شاعر در وبلاگ انتشار دهم. سروده ها را میتوانید برای اینجانب میل کنید تا در وبلاگ منتشر گردند. ضمنا لطفا در صورت امکان اطلاع رسانی کنید. وبلاگ شما را در لیست لینک ها قرار داده در صورت تمایل ادرس ما را بنام "شعر محلی دشتی " لینک کنید. با تشکر. م.کردی ادرس وبلاگ gouyeshedashti.blogfa.com ادرس جی میل gouyeshedashti@gmail.com

محمدامین احمدپور

اسمش راهایکوفت بگذاریم بهتراست امید که تمام نوسرایان کوفت بگیرند ای سیفلیس

فراخوان جایزه ملی ادبی دانشگاهیان ایران (جایزه ی ادبی استاد سیدحسن حسینی)

سلام فراخوان جایزه ملی ادبی دانشگاهیان ایران (جایزه ی ادبی استاد سیدحسن حسینی) مرکزآفرینش های هنری ادبی نهاد (ماهان) وابسته به نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری دردانشگاه علوم پزشکی شیراز «فراخوان نخستین دوره ی جایزه ی ادبی استاد سیدحسن حسینی» برگزار می کند. بامحوریت : آموزه های معنوی (دین و فرهنگ دینی، ادبیات آیینی و مذهبی،ایثار،نوعدوستی و محبت، ستم ستیزی و مبارزه باظلم، صداقت و راستی،آموزه ها و ارزش های متعالی انقلاب اسلامی وامام راحل"ره" و رهبری، مقاومت و پایداری و دفاع مقدس،بیداری اسلامی و فلسطین وسایر مفاهیم مشابه) آخرین مهلت دریافت آثار:10 اردیبهشت 1394 بخشهای رقابتی: شعر: (کلاسیک/نو "نیمایی و سپید"/کودک و نوجوان/سرود و ترانه و تصنیف) داستان:( داستان کوتاه/ داستان کوتاه کوتاه "داستانک") پژوهش:(نقد ادبی( نکات ضروری: - علاوه بر دانشجویان، خانواده بزرگ دانشگاهیان شامل اساتید و کارکنان نیز میتوانند در این فراخوان شرکت کنند. - هرنفر می تواند در همه بخش ها و گرایش ها شرکت کند اما نهایتا جایزه ی بخشی که عنوان بالاتری را در آن کسب کرده به وی اهدا خواهد شد. - درهر گرایش بخش

سلبی ناز رستمی

سلام استاد بسیار لذت بردم از خبرهای تازه و شعرهای نابتان! زنده باشید

سیولیشه

سلام بر استاد بزرگوار دعوتید به شماره ۲۹ نشریه سیولیشه

همشهری

روز معلم مبارک باد

سلبی ناز رستمی

سلام استادم خیلی ناراحت شدم. این اولش نیست و نخواهد بود. از ایندست اجحاف ها خیلی عمیق تر گریبان ادبیات را می گیرد. من هم مثل شما همین توصیه رادارم. حتا اعتقاد دارم که مجلات علمی ما بیشتر به سمت کپی رایت و. کپی pasteها می رود. ,در یکی از مجلات خارجی می خواندم که مقالات ،نقدها و بررسی هایی که از سرند نگاه نویسنده و منتقد بیرون آمده بیشتراز منبع ها موثق بوده اند. مقاله ها و نقدهایی را خوانده ام که همه کپی بوده اند . جالب این است که در همایش ها و کنفرانس ها مقاله ای بیشتر مورد توجه قرار می گیرد بیشترین کپی هارا داشته بی آنکه نویسنده یا منتقد به خود زحمت نگارش داده باشد. ببخشید که سرتان را به درد آورده ام. بعضی وقت ها می گویم ....بگذریم.