۱۳۸٢/٦/۱٦

 

از اولين شعرهايي كه در عوالم نوجواني از من سر زده است, يكي همين رباعيي است كه در پی مي‌آيد. به تاريخ پنج شنبه نوزدهم ارديبهشت ماه هزار و سيصد و شصت و چهار. در شهر مس سرچشمه. همين جايي كه الآن هم گرفتار آنم. اينك نه به خاطر ارزش خود شعر, بلكه براي يادآوري خاطرات سالهاي دور,‌ آن را در اين جريده مجازي نقل مي‌كنم كه بي مناسبت هم با اين ايام نيست.

 

نامـش به لـب اهـل نيــازست علي         بـر خلوتـيان محـرم رازست علي     

در مسجد كوفه چون شهيدش كردند         گفتــند:  مگر اهـل نمازست علي؟

 .........................................................

 

صادق رحمانی شاعر نازنين هم به جمع وبلاگ نويسان پيوسته است. از صادق رحمانی سه مجموعه شعر چاپ شده است: با همين واژه‌های معمولی (۱۳۷۲)، انار و بادگير (۱۳۷۳)،‌ همه چيزها آبی است (۱۳۷۵). انتشارات همسايه را هم دارد که تعدادی کتاب شعر محصول آن است. وبلاگ من سادق نيستم را ببينيد.

 

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱٠:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٦/۱٦
    لینک مطلب   نظر شما ()