۱۳٩۱/٦/٢۳

 

این راه ... می‌دانم
منجر به پایانی نخواهد شد.
اما فقط این راه
احساس رفتن می‌دهد
                    ـ اما فقط این راه.

::

نه این باران
که هر باران دیگر
                    بی تو
                        باران نیست.

::

الکی قصه ببافم چه شود؟
تو که پیشم باشی
نه فقط خواب
            که بیداری من
رنگ رؤیا دارد.

::

شعرهایم را
بازخوانی می کنم در بوسه های تو.

::

وقتی کنارم نیستی
صبحانه یک تکلیف بی معنی است
این چای
با صد من عسل شیرین نخواهد شد.

::

دستهای تو رؤیاست
خواب‌هایی ازین دست
با کتابی پر از شعر فرقی ندارد.

::

ترَک ترَک شده این دیوار
نبودن تو چه موسیقی بدآهنگی است
درین دقایق سه در چار.

::

تو اشغال کردی مرا
و هر گوشه روح من، ردّ پای تو باقی است
و اکنون
طنین تو می‌آید از گویش من.

::

تشدید کن مرا
بگذار در صدای تو پُر رنگتر شوم.

 





کلمات کلیدی :شعر کوتاه

به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ٢:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢۳
    لینک مطلب   نظر شما ()