۱۳٩۱/٥/٢

 

 

در من، این پنجره را

چه کسی وا کرده ست

که در آن

عطرها، منظره‌ها، آواها

حس دیوانه شدن می‌بخشد.

®

لب بستی از سخن

باران، گرسنه ماند.

®

در من، غروب تو

مانند آفتاب

آیینه طلوع افق‌های دیگری است.

®

جهان، هر روز

برای حرف‌های عشق

مجال کمتری دارد.






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۳:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/٢
    لینک مطلب   نظر شما ()