۱۳۸٩/٢/۳

 

رباعی محبوب من. پژوهش و گزینش: محمد شمس لنگرودی. تهران، نشر مرکز، چاپ نخست: 1388، 175 صفحه، 1800 نسخه

..

سرخوردگی، اولین حسی بود که بعد از به دست گرفتن و تورق کتاب جدید شمس لنگرودی به سراغ من آمد. خبر این کتاب را چند ماه قبل سایتها و خبرگزاری‌ها داده بودند و با اشتیاق منتظر چاپ آن بودم. با توجه به سوابق پژوهشی شمس لنگرودی، از جمله کتاب‌های «گردباد شور جنون» و «مکتب بازگشت» و از همه مهم‌تر کتاب چهار جلدی «تاریخ تحلیلی شعر نو»، با خود می‌گفتم او صلاحیت و اهلیت و همت و حوصله چنین کارهایی را دارد و کسی نیست که کار پژوهش در رباعی فارسی را سرسری بگیرد و حاصل کار او حتماً از لونی دیگر خواهد بود. اما کتاب «رباعی محبوب من» حسابی توی ذوق من زد. قضاوت نهایی من در مورد این کتاب آن است که ما با کتابی خوش‌دست و عامه پسند سر و کار داریم که علی رغم داشتن عنوان پژوهش بر روی جلد، به هیچ وجه انتظارات خوانندگان حرفه‌ای و پیگیر شعر کهن فارسی را برآورده نمی‌کند. با توجه به اینکه شمس لنگرودی از شاعران سرشناس نوپرداز است، این کتاب حتی از یک نگاه نو و متفاوت در گزینشگری هم بی‌بهره است و وجود پاره‌ای از رباعیات کلنگی در میان رباعیات محبوب شمس لنگرودی، خواننده‌ای را که در رباعی‌های برگزیده دنبال جلوه‌های یک ذوق برکشیده و سلیقه فرهیخته می‌گردد، دست خالی باز می‌گرداند. مقدمه 40 صفحه‌ای کتاب هم جز دو سه نکته و اشارت تازه، چیز چندان درخوری ندارد که مایه دلگرمی شود. کلمه «من» با چنان هیبتی در عنوان کتاب خودنمایی می‌کند، که انتظار خواننده را ازین کتاب و از گردآورنده آن بالا می‌برد و از آن طرف، ناامیدی او را در مواجهه با متن کتاب دو چندان می‌کند.

::

 

 

مطلب بالا، مقدمه مقاله‌ای است که در نقد و بررسی کتاب «رباعی محبوب من» فراهم کرده شمس لنگرودی نوشته‌ام. این مقاله در مجله «الف» (ویژه‌نامه کتاب خردنامه همشهری) به چاپ رسیده است (شماره 41، فروردین 1389، ص 26 ـ 29). ادامه مطلب را در نشریه مذکور بخوانید!





کلمات کلیدی :مسایل رباعی و کلمات کلیدی :یادداشتها

به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٢/۳
    لینک مطلب   نظر شما ()