۱۳۸۸/۱٠/۱٧

 

واژه، نا امن است

حرف‌هایت را

بوسه‌ای کن بر لبان من

واژه، بی‌رحمانه نا امن است.

::

 

در جهانی سربسر اندوه

بوی باران سرنوشت ماست

آسمان، فردا

ابرها را

با مضامین جدیدی شکل خواهد داد.

::

 

دیوانه می‌شوند عبارات

وقتی که جز سکوت...

آواز را دریغ نکن از دریچه‌ها.

::

 

باران دچار توست

            که بی وقفه

                        مدتی است...

::

 

صبحانه موجود است

نان و پنیر و چای

ابر و مه و باران.

::

 

پشت این میز غرابت داریم

من و باران...

پشت این میز

نگاهم به سپیدار نمی‌انجامد.

 





کلمات کلیدی :شعر کوتاه

به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۸:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۱٧
    لینک مطلب   نظر شما ()