۱۳۸٧/٥/۱٧

 

هر شب

با خوابهایم شرط میبندم.

..

آواز بالی، بالشم را میبرد با خود:

پرواز بی مقصد

                   فراز خانههای خفته در تاریکی ممتد

بالم در آن رؤیای بی فرجام

                                    کم کم رنگ میبازد.

..

مرغی که سوی تیغ ره میبُرد

پرهای گلگونش

خواب مرا ـ هر شب

تعبیر مرموزی است.

 





کلمات کلیدی :شعر نیمایی

به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٥/۱٧
    لینک مطلب   نظر شما ()