۱۳۸٦/٥/۱٢

 

مي‌نشيني روبروي من

اي دو چشم روشن مرموز!

 

تُنگ آبي هستم و دلواپس اين ماهي قرمز

يك قفس با يك دو مرغ عشق

بوي خون دارد زبان گرداندنت

                                    بر گِرد لبهايي كه معصومند

خيرگيهايت مرا بيچاره خواهد كرد.

 

چند نوبت بُردمت از خانه

                                 تا پي گم كني

                                                     راز مرا

وين خاطرات خوبِ نا ايمن.

باز از من زودتر در خانه مي‌آيي

مي‌نشيني روبروي من

اي دو چشم خيره روشن!

 

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٥/۱٢
    لینک مطلب   نظر شما ()