۱۳۸٦/۳/٦

 

يادت كه مي‌آيد؟

 

در آبشاري كه فرو مي‌ريخت

زير گلوي ماه را

       يك بار بوسيدم

از برفهاي آتشين يكبار

بوي شقايق را درو كردم.

...

اين روزها

خوابم پُر از گنجشكهاي رفته بر باد است.

 

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۸:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۳/٦
    لینک مطلب   نظر شما ()