۱۳۸٥/۱۱/۱۸

 

سر ريزتر اين بار

سحرخيزتر از اين كلماتم كن

ماتم كن.

 

مي‌ميرم ـ عمري است ـ تمامت را

بنويس مرا

بنويس مرامت را

در من بچكان

طعمت را، عطرت را، نورت را، نامت را.

 

بهبودم ، بي مرحمتِ مرهم

اي زمزمه‌ات، زمزم!

رمز دل من، مرز مضامين نماز تو

تضمين نياز تو

امنيتِ راز تو.

 

اي امن و امان، امن و امان، امن و امانِ من!

اي مأمن ايمانِ من!

                          اي نَم نَم من! 

                                           اي همه آنِ من!

 

يكباره بباران و بباران كه غبارم من

مي‌خواهم در خويش ببارم من

در خويش...

بي تشويش.

 

سر تا پايم: محو تمنّايت

: معنايت،

           مي‌خوانَم از نايت

           مي‌خواهم تنهايت.

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/۱۸
    لینک مطلب   نظر شما ()