۱۳۸٥/۳/٧

 

من سياهم عزيزم

گربهاي گيج و

                  يكدست تاريك.

 

روح تو

يك درخت بلند است و

                               صد شاخه گنجشك

بالهاي نوازشگرت

                        مور مور ظريفي است.

 

پنجههاي من اما

                        مهياي قاپيدن تست.

 

ـ گفتمت تا بداني ـ

 

خون صد شاخه گنجشك

ميچكد از نگاهم.

 

از تماشا بپرهيز

روح من گربهاي ناگهاني است.

 

من سياهم عزيزم

من سياهم.

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۸:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۳/٧
    لینک مطلب   نظر شما ()