۱۳۸٥/۱/۱٩

 

اين شايد آخرين سخنم باشد:

وقتي تگرگ هست و پناهي نيست

وقتي بهار ـ   با همهء  تُرديش

فصل شكوفه ريختنم باشد.

 

ابري كه مي‌گذشت چه نازك بود.

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱/۱٩
    لینک مطلب   نظر شما ()