۱۳۸٤/٤/٢٤

 

راستش، كلافهام.

 

حرف و حركتم، سكون و سرعتم

حالت قيافهام

بوي جذبه و جنون گرفته است.

 

آتشي كه سالها

زير خاك بود و خواب رفته بود

باز هم جوان شده ست و

                                      جُون گرفته است.

 

 

گوش كن به تيك تاك قلب من

ضامنش كشيده است.

زود باشد

            انفجار من

                          تمام خانههاي شهر را

                                                        زير و رو كند.

در مسير من نيا،

سيل آتشم

                زبانه از درون گرفته است.

 

 

موج انفجار اگر رسيد

خشت و آهن و امان و عافيت

                                      سرش نميشود.

هر چه هست خاك ميكند

خانههاي شهر را

نقشههاي عقل را

در سه سوت پاك ميكند.

 

دست بر دلم نذار

ضامنش اگر رها شود

آن چنان هلاك ميكند

                              كه هيچ كس

                                             باورش نميشود.

 

 

در  مسير من نيا.

دست بر دلم نذار

ضامنت نميشوم

                        اگر رها شوم.

 

هر چه هست آتش است و انفجار

هر چه هست خون گرفته است.

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٤/٢٤
    لینک مطلب   نظر شما ()