۱۳۸۳/٦/٩

 

نود و سومین نشست کانون ادبیات ایران روز شنبه 7 شهریور ماه در تالار مولوی برگزار شد. موضوع این نشست نقد و بررسی مجموعه شعر گنجشک ناتمام نویسنده این وبلاگ بود و آقایان علی عبداللهی، محمدرضا محمدی نیکو و عبدالجبار کاکایی در مورد کتاب سخن گفتند. گردانندگی جلسه را  هم مطابق معمول جلسات کانون ادبیات ایران آقای رمضانی فرخانی بر عهده داشت.

            جلسه با مقدمه توضیحی فرخانی شروع شد. فرخانی گفت کتاب، مجموعه شعرهای کوتاه شاعر طی سالهای 1370 تا 1374 است و همین که با گذشت ده سال هنوز می تواند حرفی برای گفتن داشته باشد خودش توفیقی است. بعد از مقدمه فرخانی، من در مورد نحوه شکل گیری شعرها حرف زدم. با توجه به اینکه نیمی از شعرهای کتاب را هایکوواره های آن تشکیل می دهد بیشتر به این بخش کتاب پرداختم. از تلاشهایی که برای ترجمه شعرهای کوتاه ژاپنی در ایران صورت گرفته و کتابهای هایکو از شاملو و پاشایی، آواز جهیدن غوک به ترجمه زویا پیرزاد و یکصد هایکوی مشهور با ترجمه پاشایی و ترجمه دیگر آن از خانم شایق گفتم و تاثیری که مطالعه این کتابها بر ذهن من گذاشتند. و از شعرهایی دریایی آغاز کتاب که پیش در آمدی بود تا زبان شعری من برای بازسرایی شعرهای کوتاه ژاپنی پرداخته و آماده شود. و اینکه این شعرها آزمونی بود برای من که ببینم تا چه حد می توان در زبان فارسی به ایجازی همچون ایجاز هایکو رسید. بعدش هم چند تا شعر کوتاه از بخشهای مختلف کتاب خواندم.

            اولین سخنران جلسه محمدرضا محمدی نیکو بود که در مورد نوع و جنس شعر کوتاه و سابقه آن در شعر فارسی حرف زد. از خسروانیهای قدیم و نوخسروانیهای سه لختی اخوان ثالث گفت و شاملو که نخستین بار بر شعرهای کوتاهش نام طرح گذاشت. و رسید به گنجشک ناتمام. محمدی نیکو چند تا از هایکوواره های کتاب را با ترجمه های موجود مقایسه کرد و در بعضی جاها ایراداتی به چند تا از شعرها گرفت و گفت خوب و به قوت از کار در نیامده است. و چند تا از کارها را هم از ترجمه شاملو و پاشایی قویتر و موجزتر دانست.

            سخنران بعدی عبدالجبار کاکایی بود که به شیوه ها و شگردهای شاعری در کتاب گنجشک ناتمام پرداخت و  نکاتی را در مورد پرداخت و زبان بعضی شعرها یادآور شد.

            سخنران آخر آقای علی عبداللهی مترجم بود که در کارنامه خود یک کتاب ترجمه هایکو از زبان آلمانی دارد. عبداللهی ابتدا در مورد ویژگیهای هایکو سخن گفت و ترجمه موزون را کاری ناصواب و خلاف روح هایکو دانست. عبداللهی بر چند هایکوواره ایراداتی وارد کرد. از جمله بر شعر زیر:

           

            پرواز بادبادک رؤیا

            از بام خانه های تهیدست.

 

و معتقد بود کلمه رؤیا زائد است و مفهومش بر بادبادک سایه انداخته و آن را محدود کرده است که مقبول افتاد. عبداللهی بر پاکیزگی و سلامت زبانی شعرهای کتاب تأکید داشت.

            بعد از صحبتهای منتقدین من تأکید کردم که هدف من ترجمه هایکو نبوده است. بلکه می‌خواستم با الهام از هایکو آنها را با مقتضیات زبان فارسی سازگار کنم. جلسه ساعت 7.5 با خیر و خوشی به پایان آمد و کلاغه هم به خانه اش رسید.

           

............................................................

میلاد  حضرت علی (ع) را تبریک می گویم.

 

 

 





کلمات کلیدی :کتابهای من و کلمات کلیدی :درباره شعر کوتاه

به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱٠:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/٩
    لینک مطلب   نظر شما ()