۱۳۸۳/٦/٢٧

منوچهر آتشي در مصاحبه با ايرنا در مورد شعر وبلاگي فرموده است (نقل به مضمون):

 

شعر وبلاگي كه تعداد زيادي از شاعران بدان روي آورده‌اند نتيجه مضايق و مميزيهاي عرصه فرهنگي است. اما شاعران بايد بدانند كه شعر واقعي شعري است كه در جرايد و كتابها چاپ می‌شود. و گذاشتن اين شعرها در وبلاگها به شاعر كمك چنداني نمی‌كند.

 

 منوچهر آتشي: در آستانه فصلي سرد

 

به اعتقاد شما، اين سخن صحيح است؟ و اصولاً مي توان چيزي، حركتي، جرياني، نوع ادبيي به اسم شعر وبلاگي قائل شد؟ و آيا واقعي بودن شعر منوط به عرضه آن در رسانه هاي كاغذي است؟

 

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۳:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٦/٢٧
    لینک مطلب   نظر شما ()



۱۳۸۳/٦/٢٧

امروز، در تقويم روز ملي شعر ناميده شده است. سالروز تولد محمد حسين شهريار، شاعر غزلسراي معاصر. به اعتقاد اهل فن انتخاب اين روز براي روز ملي شعر، چندان هوشمندانه و همه‌جانبه‌نگرانه نبوده است. سال گذشته در يادداشتي كه به همين مناسبت نوشتم و بوي عصبانيت ــ و شايد هم عصبيت ــ از آن به مشام می‌رسيد، بر نادرستي اين انتخاب تأكيد كردم. امسال اگرچه نظرم در مورد پست و بلنديها و اوج و فرودهاي دامنه‌دار شعر شهريار عوض نشده است، ولي در مورد اينكه روز ملي شعر بر اساس تولد كداميك از شاعران باشد چندان تعصبي نمی‌ورزم. چون معتقدم روزهاي ملي را ملت بايد تعيين كنند نه دولت، آن هم با ضرب مصوبات و  بخشنامه‌ها.

بنابراين، سالروز تولد هر شاعري را روز ملي شعر بنامند، فرقي در فرمايشي بودن آن نمی‌كند. بخصوص آنكه در اين  سه چهار سالي كه از تعيين روز ملي شعر می‌گذرد،  تفاوتي در وضعيت شعر ملي ما حاصل نشده است و معلوم نيست بود و نبود اين روز چه توفيري به حال شعر و ادب اين مملكت دارد. نه كتاب شعري در اين روز خوانده می‌شود. نه يادي از شعرا می‌شود. نه نقدي نه نسيه‌اي. هيچ هيچ. روزي كه خود شاعران هم به آن عنايتي ندارند كجايش ملي است. اگر باز ترتيب يك جشن ملي در سراسر كشور داده می‌شد و انگيزه اي می‌شد كه حداقل شاعران خودشان كتابهاي شعر همديگر را بخوانند ــ از ملت شعرپرور البته توقعي نداريم ــ ناشران رغبتي به چاپ كتابهاي شعر نشان دهند و  پخش كنندگان و كتابفروشان به كتابهاي شعر چپ چپ نگاه نكنند و دست رد بر سينه نوآمدگان نزنند؛ باز هم می‌شد روي روز ملي شعر حساب كوچكي باز كرد.

          ولي اگر قرار باشد نهادهاي دولتي به بهانه روز ملي شعر همين صنار سه شاهي بودجه فرهنگي را حيف و ميل كنند و به مصرف امورات نامربوط نينديشيده كارمندي برسانند، همان بهتر كه ما روز ملي شعر نداشته باشيم. تا سه سال پيش كه نداشتيم مگر مشكلي داشتيم و يا امروز كه داريم مگر مشكلاتمان حل شده است.

          اين بود انشاي ما در مورد روز ملي شعر. انشاءالله تعطيلات تابستاني براي همه خوش گذشته باشد.

          

مؤخره: «بانك كشاورزي» اطلاعيه اي در روزنامه ها چاپ كرده و در آن سالروز درگذشت استاد محمد حسين شهريار و روز شعر و ادب فارسي را گرامي داشته است. آگهي مذكور به اين بيت استاد آراسته است:

شكر دارم كه اگر خدمت بانكي كردم             خدمت من همه در بانك كشاورزي بود

 

▼▲▼

 

ويژه‌نامه تابستاني مجله فيلم چند تا مطلب خواندني دارد كه يكي از آنها مصاحبه با خسرو شكيبايي در مورد فيلم هامون داريوش مهرجويي است و بازي گيرا و بياد ماندني شكيبايي در آن. اگر نخوانده‌ايد حتما بخوانيد.

 

                          ماهنامه فیلم، شماره 231 ، ویژه نامه تابستان منتشر شد. در این شماره مجله فیلم با عنوان شخصیت های برگزیده تاریخ سینمای ایران، معرفی کوتاهی از شخصیت های ماندگار سینمای پیش و پس از انقلاب ایران آمده و به بررسی آن ها پرداخته، شخصیت هایی مثل قیصر، زینال بندری، میم، عباس آقا سوپرگوشت، طوبا، هالو، صمد آقا، سید، فرمان و کبوتر، در همین حال گفتگویی با داریوش مهرجویی منتشر شده که از وی به عنوان کارگردانی که بیشترین شخصیت های ماندگار را به سینمای ایران معرفی کرده نام برده شده است.

 

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/٢٧
    لینک مطلب   نظر شما ()



۱۳۸۳/٦/٢۱

 

 

با چشم شيرين خواب ما

                                از قصه‌هاي شب چه بگشايد

اين زخم بي زنهار را

يك صبح

            باران نمك    بايد.

 

................

 

اديب صابر ترمذي فرموده است:

                                       گويند كه هر چيز بهنگام بود خوش

                                       اي عشق! چه چيزي كه خوشي در همه هنگام.

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ٩:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/٢۱
    لینک مطلب   نظر شما ()



۱۳۸۳/٦/۱٤

 

                                     

                                      ساعتي ديگر

                                      تشنگان را خواب خواهد برد

                                      كوزه     اما

                                       همچنان خالي و بي تعبير.

                                                    

Kenneth Kwan

عکس: Kenneth Kwan






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۸:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/۱٤
    لینک مطلب   نظر شما ()



۱۳۸۳/٦/٩

 

نود و سومین نشست کانون ادبیات ایران روز شنبه 7 شهریور ماه در تالار مولوی برگزار شد. موضوع این نشست نقد و بررسی مجموعه شعر گنجشک ناتمام نویسنده این وبلاگ بود و آقایان علی عبداللهی، محمدرضا محمدی نیکو و عبدالجبار کاکایی در مورد کتاب سخن گفتند. گردانندگی جلسه را  هم مطابق معمول جلسات کانون ادبیات ایران آقای رمضانی فرخانی بر عهده داشت.

            جلسه با مقدمه توضیحی فرخانی شروع شد. فرخانی گفت کتاب، مجموعه شعرهای کوتاه شاعر طی سالهای 1370 تا 1374 است و همین که با گذشت ده سال هنوز می تواند حرفی برای گفتن داشته باشد خودش توفیقی است. بعد از مقدمه فرخانی، من در مورد نحوه شکل گیری شعرها حرف زدم. با توجه به اینکه نیمی از شعرهای کتاب را هایکوواره های آن تشکیل می دهد بیشتر به این بخش کتاب پرداختم. از تلاشهایی که برای ترجمه شعرهای کوتاه ژاپنی در ایران صورت گرفته و کتابهای هایکو از شاملو و پاشایی، آواز جهیدن غوک به ترجمه زویا پیرزاد و یکصد هایکوی مشهور با ترجمه پاشایی و ترجمه دیگر آن از خانم شایق گفتم و تاثیری که مطالعه این کتابها بر ذهن من گذاشتند. و از شعرهایی دریایی آغاز کتاب که پیش در آمدی بود تا زبان شعری من برای بازسرایی شعرهای کوتاه ژاپنی پرداخته و آماده شود. و اینکه این شعرها آزمونی بود برای من که ببینم تا چه حد می توان در زبان فارسی به ایجازی همچون ایجاز هایکو رسید. بعدش هم چند تا شعر کوتاه از بخشهای مختلف کتاب خواندم.

            اولین سخنران جلسه محمدرضا محمدی نیکو بود که در مورد نوع و جنس شعر کوتاه و سابقه آن در شعر فارسی حرف زد. از خسروانیهای قدیم و نوخسروانیهای سه لختی اخوان ثالث گفت و شاملو که نخستین بار بر شعرهای کوتاهش نام طرح گذاشت. و رسید به گنجشک ناتمام. محمدی نیکو چند تا از هایکوواره های کتاب را با ترجمه های موجود مقایسه کرد و در بعضی جاها ایراداتی به چند تا از شعرها گرفت و گفت خوب و به قوت از کار در نیامده است. و چند تا از کارها را هم از ترجمه شاملو و پاشایی قویتر و موجزتر دانست.

            سخنران بعدی عبدالجبار کاکایی بود که به شیوه ها و شگردهای شاعری در کتاب گنجشک ناتمام پرداخت و  نکاتی را در مورد پرداخت و زبان بعضی شعرها یادآور شد.

            سخنران آخر آقای علی عبداللهی مترجم بود که در کارنامه خود یک کتاب ترجمه هایکو از زبان آلمانی دارد. عبداللهی ابتدا در مورد ویژگیهای هایکو سخن گفت و ترجمه موزون را کاری ناصواب و خلاف روح هایکو دانست. عبداللهی بر چند هایکوواره ایراداتی وارد کرد. از جمله بر شعر زیر:

           

            پرواز بادبادک رؤیا

            از بام خانه های تهیدست.

 

و معتقد بود کلمه رؤیا زائد است و مفهومش بر بادبادک سایه انداخته و آن را محدود کرده است که مقبول افتاد. عبداللهی بر پاکیزگی و سلامت زبانی شعرهای کتاب تأکید داشت.

            بعد از صحبتهای منتقدین من تأکید کردم که هدف من ترجمه هایکو نبوده است. بلکه می‌خواستم با الهام از هایکو آنها را با مقتضیات زبان فارسی سازگار کنم. جلسه ساعت 7.5 با خیر و خوشی به پایان آمد و کلاغه هم به خانه اش رسید.

           

............................................................

میلاد  حضرت علی (ع) را تبریک می گویم.

 

 

 





کلمات کلیدی :کتابهای من و کلمات کلیدی :درباره شعر کوتاه

به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱٠:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/٩
    لینک مطلب   نظر شما ()



۱۳۸۳/٦/٢

 

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

 

نشست نقد و بررسي كتاب گنجشك ناتمام

 

كانون ادبيات ايران در نظر دارد روز شنبه 7 شهريور ماه 1383

نشستي به منظور نقد و بررسي مجموعه شعر گنجشك ناتمام اثر سيد علي ميرافضلي

برگزار نمايد. حضور دوستان وبلاگ نويسي كه روز شنبه تهران هستند در اين نشست،

باعث قوت قلب نويسنده اين وبلاگ مي باشد!

 

شنبه، 7 شهريور 83 ــ ساعت 5 بعد از ظهر

خيابان 16 آذر ــ تالار مولوي

 

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

 

 






به قلم : سید علی میرافضلی ; کتابت در ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/٢
    لینک مطلب   نظر شما ()